Rotamıza karar verildikten sonra
yaşanan hızlı mail ve sms trafiği sonucunda
Cumartesi günü saat 10:00 da buluşulup
Gaziemir Adnan Menderes Havaalanı yolu
üzerinden son yıllarda iyice tanınan eski bir
Rum köyü olan ve şaraplarıyla ünlü
Şirince'ye hareket ettik.

Şirince'ye vardığımızda tarihsel dokunun eskiye oranla biraz azaldığını fakat yokolmadığını anlıyor motorlarımızı park edip küçük ama bol yokuşlu köye nüfuz ediyoruz.

Eski rum kiliselerini dolaştıktan, kuyulara dilek paraları attıktan ve tabii fotoğraflandıktan sonra çay molası veriyoruz.

Ev şaraplarıyla ünlü bu köyde bizde ev yapımı diye! sunulan şaraplarımız ve çaylarla, koruma altındaki Şirince evlerini seyredip muhabbet ediyoruz.

Ayrılmadan önce gerçekten yöre meyvalarıyla yapılmış şaraplar satan "Mahzen"e uğrayıp şaraplarını tadarak seçip, beğendiklerimizden alıyoruz.

Ramazan ayında ne kadar günaha girdiğimizi tahmin etmeye çalışarak 1.5 saat kadar Şirince durağımızdan sonra havanın da cezbetmesiyle dağlardan deniz kenarına ,Kuşadasına gitmeye karar veriliyor.

Bizden 1-2 dakika önce yolalan
mandalin yüklü koca bir kamyonun
uzun frenaj sonrası
devrilip uçurumun kenarında durduğunu
ve henüz
içindeki insanları dışarı çıkarken görüp,
birazda sağlıklı olduklarını anlayınca
biraz rahatlıyoruz.

Hemen iki viraj arasında devrilen kamyonun
çevre güvenliğini almak için
koşarak virajlara uyarıcı işaretler koyuyoruz.
Bunlar boş plastık mandalin kasalarından
oluşturduğumuz işaretler.
Allahtan işe yarıyorlar.

Bir kısmımz şöför ve muavinlerin
sağlıklarını sürekli sorular sorarak
ve konuşarak anlamaya çalışıyor
ve biraz kendilerine geldikten sonra
gerekli telefonları ediyoruz.

Mandalin püresi haline gelen yol
gökyüzünün kızıllığıyla birleşiyor.
Birkaç kamyonunda yardım için durmasıyla
kumanyalarımızı da vererek
yarım saat sonra ordan ayrılıyoruz.
Fakat ölüm korkusunun yarattığı
o sapsarı yüzleri hemen unutmak mümkün değil.
Devrik olarak kayan kamyonun
30-40 m lik uçurumun
sadece 1 m önünde refuja takılması,
ölüm ile yaşam arasındaki mesafe kadar kısa.

Bu bilinci hiçbir zaman unutmamak,
kendi canınızın ve arkanızdaki insanın hayatının
daha uzun sürmesinin koşulu bence.